ฮอร์โมน#2 ผ่านไป 1ปี

posted on 05 Apr 2014 09:38 by krajiao directory Diary, Idea
 
ฮัลโหล!! ห่างหายกันไป นาน.. ว่าจะเล่า ฮอร์โมน นักเรียนประจำหญิง เรื่อยๆ  แต่ก็มิสามารถ เข้ามา ได้บ่อยๆ ด้วยสาเหตุหลายประการ  คือ

1. Exteen เข้ายาก แฮงค์บ่อย แท้หนอ (แต่เดี่ยวนี้ เขา พัฒนาแล้ว.. เพื่อนๆ กลับมาเถอะนะ Please !!!)
 
2. เวลา ไม่ค่อยจะมี เล้ย ติด  FB, Line , Instragram,Twitter, Application ถ่ายรูป, Game. (ติดมือถือ จบป่ะ ) Kiss
 
3. ขี้เกียจ..  Foot in mouth  จบ
 
 
แต่วันนี้ กระเจียว มีเรื่องเล่า.. และว่าง.. ทำงานวันเสาร์ เราต้อง อัพบล๊อก โอ้เย..


เอนทรี่ก่อน หน้านี้  ฮอร์โมน#1 เกริ่นไว้ว่า ฮอร์โมนขนุน เหยียบ ขี้หมา....
 
 
 ประเด็นคือ.. กฎระเบียบ ของหอพักหญิง ทุกคนต้องมีหน้าที่รับผิดชอบ ทำความสะอาด ตามเวร วัน เวลา ที่กำหนด  วันนึงเป็นเวรทำความสะอาดของ ฮอร์โมน ขนุน เธอเล่าว่า โดนรุ่นพี่ ม.6 มาต่อว่า.. ทำไม ไม่เก็บไม้แขวนเสื้อ ทำไมตรงนี้ ยังไม่ทำ ทำไมตรงนั้น มันไม่สะอาด..ไม่เรียบร้อย บลาๆๆๆๆ .. (ข่าวว่า รุ่นพี่คนนี้ กร่าง และ ร้ายมาก เป็นมาเฟีย ประจำหอพักหญิงเลย )


ฮอร์โมนขนุน.. ตัวโต สูงดำ แต่ใจ ขี้ปลาซิวมาก มิได้เก่ง  ห้าว อย่างที่ควรจะเป็น.. ก็พอจะรู้กิติศัพท์ พี่คนนี้ดี พอโดนกับตัวเอง จึงพยายามชี้แจงไปว่า



"หนูทำแล้วค่ะ   ทำทุกอย่างที่พี่ว่ามา หมดแล้ว เพื่อนหลายคน ก็ทำด้วยกันแล้ว จะเอาไงอีกคะ  " 


แน๊ !! มีเถียง..อิพี่ คงจะโกรธมาก บังอาจเถียง .. เลยมีการ ปะฉะดะ  ประชด ประชัน เขวี้ยง โยน ข้าวของเครื่องใช้ กันโครมคราม.. เฉียดๆ กันไปมา พอสมควร
 


พอขนุนเล่าให้แม่กระเจียวฟัง แบบ น้ำตาซึมๆ โกรธๆ ที่ถูกรังแก แม่ ก็ได้แนะนำ ขนุนไปว่า ..

หนู ฟังนะ.. ถ้าหนูเดินอยู่บนทางเดิน แล้วหนู เจอ ขี้หมาเหม็นมาก 1 กอง .. หนูจะทำยังไง...


1. เหยียบขี้หมา ทั้งที่ หนู ก็เห็น เหรอ ? 

2. เห็นขี้หมา แล้วเดินเลี่ยง ผ่านไป   ดีไหม?

3. เอากระดาษหนังสือพิมพ์ มาเก็บ ทำความสะอาดขี้หมา ไปทิ้งถังขยะซะ ดีป่ะ?
 

แม่ว่า..ถ้าหนูไม่เถียง  (ข้อ2) แล้วหนู กลับไปทำความสะอาด อีกรอบ (ข้อ3) มันก็จบนะ.. แต่นี่เท่าที่ฟังมา แม่ว่า หนู เจตนา จะเหยียบขี้หมา ทั้งที่หนู ก็เห็นนะ..  ลองคิดดู ทุกที่ ทุกสังคม มีคนที่วางอำนาจ แบบนี้เต็มไปหมด.. แม่ไม่ได้สอนให้หนู ขี้ขลาด.. แต่สอนให้หนู รู้จัก กฎ กติกา มารยาท การเคารพ รุ่นพี่ รุ่นน้อง.. วันนึง ถ้าหนู เป็นรุ่นพี่ หนู ก็ไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง แบบนี้ ไปทำกับรุ่นน้องนะ


ขนุนก็ไม่ยอมซะทีเดียว.. บอกว่า.. ถ้าทำแบบแม่ว่า ก็แปลว่า แพ้ ไม่สู้คน นะสิ..


แม่กระเจียวตอบว่า.. หนู แพ้ที่ไหนกัน.. หนูชนะใจตัวเองต่างหาก.. ชนะมาร อ่ะ ..ใจป่ะ

 
และขนุน ก็ผ่าน การอยู่ร่วมกัน กับรุ่นพี่ มา ถึง 1 ปี แบบไม่ยุ่ง เกี่ยวกัน.. จนรุ่นพี่จบ ม.6 ไปแล้ว
 
 
 
 
...................................
 
 
ไหนๆ ก็ ไหนๆ มาต่อกันอีกนิดนุง

 ผ่าน ไปแล้ว 1 ปี ตอนนี้ ฮอร์โมน ขนุน ขึ้น ม. 5 แล้วคร้า.. ขณะนี้กำลังเรียน ซัมเมอร์อยู่.. อาทิตย์ที่ 2 ของซัมเมอร์ ก็มีเรื่องให้แม่กระเจียวปวดหัวอีกแว้ว..

เมื่อเย็นวันศุกร์.. แม่กระเจียว ไปรับ ฮอร์โมนขนุน ตามปกติ.. เห็นหน้าขนุนแล้ว.. sense คนเป็นแม่ รู้ทันทีว่า มีเรื่องอีกแน่นอน..

พอขนุนเปิดประตูรถ ขึ้นมานั่ง หันมาบอก อย่างรวดเร็ว แบบรวมรวมกำลังใจมากๆ ว่า ถ้าไม่กล้าพูดตอนนี้ ก็ไม่กล้าอีกแน่ๆ..

แม่.. หนูมีอะไรจะบอก  (หน้าด๊ำ  น้ำตารื้น เชียว ) 


ตึก  ตึก ตึก.. (ใจแม่มันเต้นแทบทะลุอก ) แต่อาการ แม่มันนิ่ง มากๆ.. และพูดอย่างใจเย็นว่า.. "มีอะไรเหรอ ? ว่ามาสิ "


แม่.. หนูโดน มาสเซอร์ ยึดโทรศัพท์   ( Iphone 5s Gold ที่เพิ่งได้ของขวัญ จากการทำเกรดเฉลี่ย ได้ 3.68 เมื่อเทอมก่อน )

 
เหรอ ? แม่ก็คิดว่า ต้องโดนแน่.. เพราะกฎ เขาห้ามเอาไป หนู ก็ยังดื้อ เอาไปนี่.. แล้วไง.. ต้องทำไง..จะได้คืนเมื่อไหร่..ยังไงกัน.. (ไม่ได้ดุนะ นิ่งมาก พยายามให้เขาคุยกับเราเยอะๆ)
 


ไม่รู้อ่ะแม่.. หนูไปติดต่อฝ่ายปกครองแล้ว.. เขาไม่ยอมคืนหนู.. ไม่บอกอะไรด้วย..หนูก็ไม่รู้จะทำยังไงดี.. หนูต้องบอกมิส... เจ้าของหอพักหญิง ที่เขาดูแลไหมแม่... แต่หนู ไม่กล้าบอก.. หนูกลัวเขาดุ ..เขาเคยบอกแล้วว่า..อย่าให้รู้ใครเอาโทรศัพท์ไปโรงเรียน ... แต่เขาเคยบอกอีกว่า...มีอะไรต้องบอก มีส....เป็นคนแรกเพราะหนูอยู่ในความดูแลของเขาทุกเรื่อง...บลาๆๆ..(น้ำเสียง แบบ ทุกข์เหลือเกิ๊น..)


แม่กระเจียวก็สอนไปว่า....


หนูต้องบอกมีส..เจ้าของหอ นะ.. ยืดอกรับ แมนๆ ไปเลย.. ทำผิด ก็ต้องยอมรับผิด.. ยอมโดนดุ ยอมโดนทำโทษ  อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิด.. จะได้จำไว้เป็นบทเรียน.. วันหลังจะได้ไม่กล้าทำความผิดอีก ..


แต่หนูกลัว..มีส...ดุ อ่ะ.. มีส..ต้อง งาบหัว หนูแน่ๆ  (หน้าตา เศร้ามาก...)



และ แอบได้ยิน ขนุนคุยโทรศัพท์ กับเพื่อนว่า..

เฮ้ย.. ทำไงดีว่ะ  เค้าโดนยึดโทรศัพท์  เค้ากลุ้มใจมากเลย.. เค้าคุยกับ มาสเซอร์แล้ว..มาสเซอร์ ไม่คุยกับเค้าด้วย..บอกว่า ยังไม่ถึงเวลา .. ถึงเวลาจะคืนให้เอง..
 


เฮ้อ.. คนเป็นแม่ ไม่รู้จะช่วยยังไง.. ก็ได้แต่บอก ..อย่าเครียด.. โทรศํพท์มันแค่ไปพักผ่อน ในตู้เซฟของโรงเรียน เดี่ยวมันก็กลับมา.. ใจเย็นๆ ตั้งสติ.. เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ.. วันนี้ทุกข์ เศร้า ด้วยเรื่องแบบนี้..(ตามวัย) แต่โตขึ้น..หนูจะเจอปัญหา ที่หนักหนา และใหญ่หลวง กว่านี้เยอะ..



เชื่อแม่นะ ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ไข  ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี.. ตั้งสติ.. เดินไปขอโทษ ยอมรับผิดกับมิส..หอพักหญิง..เดินไปขอโทษ ฝ่ายปกครอง.. ไปแบบแมนๆ .. หนูทำทุกอย่างที่หนูรู้สึก สำนึกผิด.. แล้วทุกอย่าง จะดีขึ้นเอง.. 



สู้ สู้ นะ ฮอร์โมน ขนุน ของแม่...  แม่ไม่ได้ช่วยอะไรหนู เลย.. แต่แม่พยายาม จะเข้าใจหนู OK ไหม..?

                                               ...................................................