13 ปี ฉันได้ ฉันเสีย อะไร?

posted on 10 Jul 2013 08:58 by krajiao directory Diary
 
13 ปี ฉันได้ ฉันเสีย อะไร ?




13 ปี ก่อน 10 กรกฏาคม ค.ศ 2000  ฉันเริ่มมาทำงาน ที่บริษัท นี้ ด้วยตำแหน่ง  Accountant เป็นวันแรก จนวันนี้ ครบรอบ 13ปี ผ่านไป ไวเหมือนโกหก..  ฉันปล่อยเวลาชีวิต เดินผ่านไปเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ล่วงเลย หลงระเริง ลืมตัว ให้ผ่านไปไวเช่นนี้เชียวเหรอเนี่ย..


วันนี้ 10 กรกฏาคม 2013 ฉันนั่งมองดูปฏฺทิน เพื่อจะทำงานตามกิจวัตรประจำวัน..แล้วฉันรู้สึกใจหายกับวันเวลา..ที่ปรากฏในปฏิทิน ...วันนี้ เป็นวันที่ตั้งคำถามตัวเองเยอะแยะมากมาย บางคำถาม ฉันรู้คำตอบ บางคำถาม ฉันสับสนกับคำตอบ บางคำถาม ฉันมืดแปดด้าน แต่ในที่สุด ฉันก็อยากทบทวนดูสักหน่อยว่า.. 13 ปี ชีวิตการทำงาน ที่นี่  .. ฉันได้อะไร.. หรือ ฉันเสียอะไรไป..



ย้อนกลับไปเมื่อ 13 ปีก่อน..ฉันคิดแค่ว่า..ฉันต้องหางานทำ ที่มีเงินเดือน พอให้ฉันยืนได้ด้วยลำแข้งตัวเองให้ได้ ด้วยความรู้ ความสามารถ ที่ฉันมี.. แต่ในขณะนั้นที่ฉันเริ่มงาน ฉันก็คิดว่า ที่นี่ ยังไม่ใช่ งานในฝัน อาชีพในฝัน บริษัทในฝัน สังคมในฝัน ที่ฉันต้องการ..แต่ฉันก็ปรับตัว ยอมรับ ..อยู่กับมัน ตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด ตามหน้าที่ของฉันก็เท่านั้น.. ฉันคิดว่า ฉันคงอยู่ทำงาน เก็บเกี่ยวประสบการณ์กับที่นี่สักพัก (อาจจะ 2-3-4-5 ปี) แล้ว คงก้าวกระโดด ไปสู่โลกกว้าง อย่างที่ควรจะเป็น ... แต่ฉัน..อยู่มาได้ยังไง 13 ปี  หึ  Embarassed


เอาล่ะ ..ไหนลองมาวิเคราะห์ แคะหาสาเหตุ ดูสิ..ฉันอยู่มาได้อย่างไร.. ???


13 ปี ฉันได้อะไร.. ฉันเสียอะไรไปบ้าง..??

  • เงินเดือน.. แน่ละ ทำงานฟรีๆ (เมิงจะทำเหรอ) ได้ตามเป้าไหม?.. ต้องขอตอบตรงๆว่า.. 1-7 ปีแรก เงินเดือนขึ้นได้ สมน้ำ สมเนื้อมาก.. จนสามารถ ล๊อกขา ฉันไว้ ติดแน่นอยู่กับที่นี่ได้... แต่..นั่นคือวิธีการ โปรยยาหอม ให้ฉัน เท่านั้น


    เพราะหลังจากปีที่ 8-13 เป็นต้นมา .. ฉันได้รับการปรับเงินเดือนขึ้น พอเป็นพิธีเท่านั้น ..โดยผู้บริหารใ้ห้เหตุผล ดิฉันว่า.. บริษัทเราเหมือนภูเขาหนึ่งลูก ซึ่งเป็นภูเขาลูกที่ไม่ใหญ่โตมาก.. เงินเดือน ยู สูงปีนเขาพุ่งขึ้นมาเรื่อยๆ จนในที่สุดมันถึงจุดสูงสุด ที่เรียกว่า "จุดท๊อป" แล้ว.. และเราจะรักษา ระดับ ท๊อป เป็นเส้นตรง ต่อไป..หวังว่า ยู คงเข้าใจ... และ ขอบคุณมากที่ทำงานเหนื่อย และ จะอยู่กับบริษัทต่อไป..


    T_T  Yes, I see.  Thankyu so much .  ฉันได้แต่ตอบแค่นั้น.. และไม่พยายามเปรียบเทียบกับเพื่อนฝูงคนไหน ให้มันไม่สบายใจไปเปล่าๆ ปลี้.. นี่คือสิ่งที่ ฉันอยู่ได้..ทุกวันนี้..


    แต่ในขณะเดียวกัน..คำพูด คำสั่งสอนของอาจารย์บางท่าน และ ผู้ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดบางท่านก็ก้องในหูฉัน..... เป็นมุมมองของนักธุรกิจ..มันก้อง ว่า...


    " มนุษย์เงินเดือน..ถ้าคิดว่า ทุกวันนี้ พอใจ พอเพียง และหยุดอยู่กับที่ คุณจะไม่มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน... คุณต้องมองไปข้างหน้า ต้องคิดเสมอว่า ฉันมีความรู้ ความสามารถ มีดีที่จะทำอะไรได้มากกว่านี้.. พรุ่งนี้ ต้องดีกว่า วันนี้ อย่าหยุดนิ่ง..ต้องพุ่งไปข้างหน้าให้ได้ทุกวัน...."


    ฮือ..นอยด์ เลย..แล้วทำไม ฉันไม่ทำล่ะ.. ทำไมฉันทำตัว เหมือนกบ จำศีลล่ะเนี่ย.. Tongue out


  • โบนัส   แน่ละ..มนุษย์เงินเดือน ทุกคน ต่างตั้งตารอ ว่าสิ้นปีนี้ จะได้โบนัส กี่เดือน.. โอเค ..ที่นี่แรกๆ ก็จ่ายโบนัส 1 เดือน 2 เดือนบ้าง.. แต่ปีหลังๆ มานี่ผลประกอบการค่อนข้างดี  จ่ายโบนัส 3 - 4 เดือน ทุกปี.. และฉันก็หลงระเริงกับ เงินก้อนนี้.. เอาไปเที่ยว กิน ใช้ เก็บ .. อย่างสนุกสนาน.. สนุกจนลืมตัวเลยสิ...



  • สังคม+เพื่อนฝูง   ในที่ทำงาน ก็มีบ้าง แต่น้อยมาก.. ที่นี่เป็นสังคมเล็กๆ ความคิดแต่ละคน ก็ต่างกัน หน้าที่การทำานต่างกัน มุมมองความคิด ก็แตกต่างกัน.. แต่ฉันก็ปรับตัวเข้ากับทุกคนได้ มีปัญหาบ้าง เล็กน้อย ก็ไม่ได้ เป็นเรื่องหนักอก หนักใจอะไร..

    แต่สังคมนี้ มันเล็ก และ แคบเกินไป.. ฉันเลยคิดว่า ฉันเสียโอกาส ในการพบปะ คบหา ผู้คนเพื่อนฝูง  ไป 13 ปี เชียวนะ..



    แต่ก็มีโชคดี นิดนึง ที่ฉันก็พอมีกิจกรรม ยามว่างของฉัน เช่น  การมาเขียนบล๊อกในexteen มา เกือบ 5 ปี ทำให้ฉันมีโอกาส ได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ บ้าง   .. ฉันเล่นกีฬา ฉันก็มีกลุ่มเพื่อนโยคะ ที่น่ารักทุกคน ..ฉันมีโอกาสได้ท่องเที่ยวนัดพบกับเพื่อนสนิทบ้าง... ทำให้ฉันไม่ว้าเหว่มากนัก  ..


 

  • ความกดดันเกี่ยวกับงานที่รับผิดชอบ    เป็นความโชคดี กระมัง การทำงานที่นี่ ความกดดันเกือบจะ เป็น 0 (ศูนย์)  .. ทำงานสบายๆ เพราะ เซ็ทระบบการทำงาน และ ควบคุมระบบการทำงาน ด้วยตัวเองไว้แล้ว..ตั้งแต่เริ่มต้น งานที่นี่ ด้วยการลงระบบบัญชีด้วยตนเอง....ปล่อยให้งาน ไหลตามกลไกของมัน เหมือนเดิม ทุกๆเดือน เหมือนรีโมท ไว้แล้ว ว่า ..วันไหน ทำอะไร..ต้องเริ่ม และเสร็จเมื่อไหร่..   ปัญหามีก็แก้ไขได้.. ไม่มีอะไรน่าหนักใจ..

    ฉันเลยเรียกมันว่า" Khow How ของฉัน"   น่าเสียดายไหมล่ะ ถ้าฉันจะปล่อยให้มันไป..


    นั่นไง!!.. มันสบาย จนลืมไปเลย.. ว่า..มันสบายมา 13 ปีแล้วนะ... อยากออกไปลำบาก บ้างแล้วหรือยัง? Foot in mouth


 

  • การเดินทาง    มีน้องดำ รถคู่ใจ ขับไป-กลับ ด้วยตัวเอง ..ใช้เวลาขับรถ ประมาณ 10 นาที ก็ถึงแระ ..ใกล้บ้านมาก.. ความเครียด ในการเดินทาง เป็น 0 (ศูนย์) อีกเช่นกัน..  เช้าตื่น 7โมงเช้า  เข้างาน 8โมงเช้า เลิกงาน 5โมงเย็น ตรงเป๊ะ ทุ๊กวัน... O.T ไม่ต้องทำด้วย.. 5 โมงเย็น นายก็อยากจะเตะตูด ไล่กลับบ้านแล้ว... ฉันชอบคำพูด ของนายญี่ปุ่น..เวลาไล่กลับบ้านว่า..

    " Life is short . You should goes back home to enjoys  your life with your family ,your friend, and  someone you love. "   

    ฮิ้ววว.. เพราะนายเรา..รีบกลับ ไปหา The one he love. นะสิ ..เลยรีบมาไล่เรากลับ รู้นะ..ชิ ช๊ะ !! 55


 

  • แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ใน 13 ปีที่ผ่านมา..มันก็ไม่ได้เลวร้ายนัก สำหรับ มนุษย์เงินเดือนอย่างฉัน .. มันก็สุขๆ ดิบๆ แบบพอเพียง  พอประมาณ นั่นแหละ.. ถ้าพอใจ ใจก็เป็นสุข.. ถ้าคิดว่ามันต้องดีกว่านี้..ก็ดิ้นรนออกไปให้หลุด.. มีแค่สองทางเลือก แค่นั้น..

 

  • แต่ฉันก็ดันเลือก ความสบายๆ ชิลล์ ชิลล์ ..มีความสุขตามอัตภาพ..ไม่ได้รวยจนล้นฟ้า..ไม่ต้องดิ้นรนไขว่คว้ามากนัก... บางที แค่อยู่เฉยๆ ปล่อยให้มันไหลไป ตามวงล้อของโชคชะตา.. ก็เพียงพอแล้ว..




  • บางคนอาจไม่เชื่อเรื่องโชคชะตา คิดว่าเป็นเรื่องงมงาย..เมื่อก่อนฉันก็ไม่เชื่อ.. ก่อนนั้นฉันคิดว่า ทุกอย่างอยู่ที่กระกระทำ...แต่ตอนนี้ ฉันว่า  (การกระทำ = กรรม )  กระทำดี ก็ได้ กรรมดี ..กระทำไม่ดี ก็ได้ สิ่งไม่ดี... 

  • แต่รู้ไหม..บางที อยู่ดีๆ ไม่ต้องทำอะไร..ก็มีสิ่งดี ดี เข้ามาในชีวิตได้เหมือนกัน.. ตอนนี้ ฉันมีความสุขดี.. เพราะ ....???   Wink  อิอิ.. 
 

   จบดื้อๆ งี้แหละ ..สวัสดี..

 






Comment

Comment:

Tweet

หนูดีคิดแบบกระเจียวค่ะ
คิดมา 16 ปี
แล้ววันหนึ่งเปลียนบอร์ดบริหารทั้งชุด
ฟ้าผ่าค่ะ...ระดับหัวหน้างานขึ้นไปออกยกชุด
แล้วหนูดีก็ต้องระเห็ดออกมา
กระเจียวโชคดีกว่าหนูดีเยอะคะ
แต่อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
The future's not ours to see big smile

#13 By nudee on 2013-08-08 16:35

ได้รับเหมือนกันจากที่ทำงาน
ก็ยึดติดที่แล้วเขาจะขึ้นเยอะแยะให้เปลืองทำไม...
อยากขึ้นเยอะ ๆ ลองหยอดใบลาออกดุดิ...  
อาจจะได้ขึ้นเยอะ ๆ...หรือนายรีบเซ็นให้..มี 2 อย่าง..อิอิ
ส่วนตัวน้ะ ชีวิตการทำงาน แค่ได้เงินเดือนพอกินพอใช้ นายดี งานไม่กดดันมาก ก็ถือว่าโชคดีมากมายหล่ะน้ะ

#12 By นาย ช บ า on 2013-08-04 15:50

13  ปี....ถ้าคิดว่านาน แสดงว่า ไม่มีความสุขกับมันเท่าไหร่
13 ปี....ถ้าคิดว่าเร็ว แสดงว่า พอจะมีความสุขกับมันบ้างหล่ะ
ของคิ้ง 20 ปี บางวันก็คิดว่า นานจัง บางวันก็คิดว่า ช้าจัง........ 
แต่ 20 ปีของคิ้งได้คนดีๆมาหนึ่งคนหล่ะคุณกระเจียว

#11 By โต๊ะคิ้งส์ on 2013-07-13 14:07

@deng1312   รับแซ่บ  question
ท้องอืด ซื้ออีโนนะจ๊ะ บ้านเค้ามี

#9 By LungDeng on 2013-07-11 10:10

@pangpreaow   ใช่แล้ว ได้เสีย 55 question
@halonunu   ความคิด แบบน้องนุ้ย ทำให้พี่กระเจียว หายนอยด์ ใจชื้น ขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยก็มีคนคล้ายๆพี่ ที่พอทำแล้วมันสบายใจ มีความสุข ไม่เสียสุขภาพ เราก็พอเพียงแล้ว..
มีความสุขกับทุกกิจกรรมเนอะ

@piyanar   จริงค่ะ การไม่ทะเยอทะยาน นั้นดี ..แต่มันมีสิ่งเร้าเยอะจังค่ะ.. วัตถุต่างๆ ทำให้อยากได้ ใคร่ดี อิอิ.. question
หาได้น้อยที่เจองานลงตัวพอใจมีสุข
การไม่ทะเยอทะยานนั้นดี
เพราะตัวนี้ทำให้คนสร้างแต่เรื่อง
จริงป่ะ Hot! Hot! confused smile

#7 By ปิยะ99 on 2013-07-10 19:49

คิดดูหนูทำงานมา 7 ปีแล้ว
หนูเคยคิดว่าอยากทำงานหนักๆ
หามรุ่งหามค่ำ 
ใช้ความรู้สมกับที่เรียนมายาก
เพื่อจะได้หาเงินให้ได้เยอะๆ 
แต่พอมาถึงตอนนี้
หนูรู้เลยว่าไม่เหมาะกับชีวิตแบบนั้น
โหมงานมากไม่ได้เพราะสุขภาพไม่ค่อยดี
ไม่ใช่คนมีความรู้หรือเก่งกาจมากมายในงานหรือวิชาการ
และเคยผ่านช่วงที่คิดทำงานเพื่อเงินมาแล้ว
พบว่ามันไม่สนุกเลย
หนูว่างานเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
เราไม่ได้เรียนมาเยอะเพื่อหาเงินเยอะๆให้กับตัวเองเท่านั้นหรอกค่ะ
สุขภาพกายและจิต  
ชีวิตครอบครัวก็เป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาด้วย
และความรู้ของเราก็สามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์อะไรอื่นๆได้มากกว่าเพื่องานอย่างเดียว
งานที่ทำอยู่ปัจจุบัน
มีแรงกดดันหลักๆเป็นเรื่องเวลาและความถูกต้องรวดเร็ว

และบางช่วงงานก็ค่อนข้างหนัก
(ใช้แรงงานเป็นหลัก 555 )
ไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องเงินเดือน
แถมเพื่อนที่ทำงานก็ดีมาก สนิทกันมาก
ถือว่าอยู่ตัวแล้ว
ถ้าทำต่อไปเรื่อยๆก็คงได้
แต่หนูตัดสินใจเดินออกมา
สำหรับหนู
หนูขอแค่ทำงานสุจริตที่พอเลี้ยงตัวเองกับครอบครัวได้
ทำแล้วสบายใจ
ทำให้หนูมีเวลากับการดูแลสุขภาพ
และมีเวลาว่างพอที่จะไปทำในสิ่งที่รักสิ่งอื่นๆบ้าง
อย่างมาอ่านบล็อกเพื่อนๆไง 

big smile Hot!
งานนี้ไม่มีเสียมีแต่ได้ confused smile

#5 By พังเพรียว on 2013-07-10 15:00

@deng1312   กินได้สุขแล้ว ท้องไม่อืด..

@holmeshome   นั่นสิคะ ถ้า..พอ..จริง ต้องไปบวชชี .. อิอิ..  ตอนนี้ก็มีกิเลส ตามประสามนุษย์ เดิน ดิน ทั่วไปแหละจร้า..
พี่ก็ไม่แปลกใจ ที่ทำไม น้องเม่ย มีความสุข..เพราะ เข้าใจชีวิต ..คิดดี ทำดี.. นั่นเอง ซิมิ big smile

@Tanpatan  อั๊ยย่ะ!! แฮ่.. question
ฮั่นแน่!!!!

#3 By ลำดวน (103.7.57.18|203.131.209.66) on 2013-07-10 13:21

แบบนี้แหละพี่
แบบพี่นี่แหละ ที่เข้าใจคำว่า "พอ"
แต่เราไม่ใช่อรหันต์มาจากไหนเนอะคะพี่
...
ว่าง ๆ ก็คงมีคิดมากบ้างแหละว่า
ฉันได้อะไร เสียอะไร ทำไมพอใจ ฯลฯ
...
หนูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่มีความสุข
แล้วก็ร่าเริงมาก ๆ big smile

#2 By Mrs. Holmes on 2013-07-10 13:10

สรุปสุขดี กินได้ละ

#1 By LungDeng on 2013-07-10 12:44